Λίγες σκέψεις πριν φύγει το 2012

2012Σε λίγες ώρες το 2012 θα περάσει οριστικά στην ιστορία. Προσωπικά για μένα ήταν μια πολύ καλή χρονιά γεμάτη χαρές και συγκινήσεις. Μπορεί να είναι μια δύσκολη περίοδος για την χώρα μας όμως στο τέλος αυτά που μένουν στην ζωή είναι οι απλές και ανθρώπινες στιγμές. Στο τέλος μόνο αυτές μετράνε διότι αυτά που μας κάνουν ανθρώπους δεν είναι ούτε τα πλούτη και ούτε οι περιουσίες αλλά το γέλιο, η χαρά, η λύπη και το δάκρυ. Και αυτά είναι που γεμίζουν με τον χρόνο την καρδιά και την ψυχή μας με αναμνήσεις.

Το 2012 με χάρισε πολλές τέτοιες στιγμές. Ίσως να είχα ανάλογες στιγμές και στο παρελθόν αλλά φέτος τουλάχιστον αποφάσισα να τις απολαύσω συνειδητοποιημένα. Όλες όμως αυτές οι στιγμές δεν θα μπορούσαν να προκύψουν χωρίς τους ανθρώπους που αγαπάς και σε αγαπούν. Χωρίς την τρέλα της ιματζινοπαρέας μας και τις άπειρες ώρες διασκέδασεις που περάσαμε στο Pussycat με τις «ευλογίες» του Άγγελου που για την νέα χρονιά έχουν μεταφερθεί στο Route 88. Κάθε έξοδος και μια περιπέτεια (ακόμα και όταν πάμε για φαγητό) παρέα με τους Harley, τον Χάτζη, το Άκη, τον Σερβετά, τον Σπύρο, την Σουζάνα τον Χρήστο με τις μουσικάρες του στο Limani και τις «σκαστές» εμφανίσεις» του Κοργιαλά στην πόλη ο οποίος ξέρει πάρα πολύ καλά τι πάει να πει διασκέδαση.

Φυσικά θα ήταν αδιανόητο στο πλαίσια τις διασκέδασης να παραβλέψω την μαγική βραδιά που περάσαμε μαζί με τους Duran Duran στο Limani ένα βράδυ πρίν την ιστορική για την πόλη συναυλία τους στο Θέατρο Γης παρέα με την Χριστίνα Πολίτη, την Κατερίνα Γκαγκάκη και τον Αντώνη. Νομίζω πως δεν θα συνέλθω ΠΟΤΕ από εκείνο το τριήμερο στην Θεσσαλονίκη. Όσο για τις καλοκαιρινές εξορμήσεις στην Χαλκιδική με το σκάφος παρέα με τον Sven, αυτές έχουν μπει κάθε χρόνο για τα καλά στην ζωή μας και χρόνο με το χρόνο γίνονται καλύτερες. Σαν την Χαλκιδική ΔΕΝ ΕΧΕΙ και σαν τα Mojito της Ρένας στην Αλμύρα επίσης δεν έχει!

Θα ήμουν όμως μεγάλο γαϊδούρι να δεν σας αναφέρω και για το μεγάλο reunion που οργανώσαμε οι τελειόφοιτοι του Ελληνικού Λυκείου Φρανκφούρτης μετά από 22 χρόνια με την πρωτοβουλία της πολύ καλής μου φίλης της Μένιας όπου μετά από τόσα χρόνια ήταν πραγματικά σαν να μην πέρασε ούτε μια μέρα. Όλοι τους φρέκοι, νέοι σαν να μην τους έχει αγγίξει ο χρόνος. Ήταν σαν να βρήκες μετά από χρόνια την φυσική σου οικογένεια και είδη οργανώνουμε το επόμενο για το 2013.

Στα αρνητικά της χρονιάς δεν μπορώ να σταθώ γιατί πολύ απλά δεν τα θυμάμαι. Σίγουρα θα υπήρξαν άλλα αποκτούν μόνο βάρος και αξία αν ασχοληθείς εσύ μαζί τους. Δεν το έκανα. Δεν είχα χρόνο γιατί ήδη περνούσα καλά. Και αυτό είναι και το μυστικό της επιτυχίας. Μην αφήνεις ποτέ να χορτάσει εκείνο που σε τρώει. Ακόμα και τα μπάσταρδα που ασχολήθηκαν μαζί μου φρόντισαν να εκτεθούν από μόνοι τους. Αυτό είναι και νόμος της φύσης. Όταν λες ψέματα για μένα, κάποια στιγμή θα βγούνε και οι αλήθειες για σένα. Απλά τους λυπάμαι επειδή από την φύση τους είναι καταδικασμένοι να ζουν για πάντα με την μιζέρια τους.

Όπως είπα και στην αρχή, είναι μια δύσκολη περίοδος για την χώρα μας. Τα προβλήματα τις καθημερινότητας γίνονται όλο και πιο έντονα. Όμως πείτε την αλήθεια με το χέρι στην καρδιά: έχουν τόση αξία όσο η ίδια η ζωή; Πόσο ασήμαντα θα ήταν όλα αυτά αν ξέραμε ότι δεν θα υπάρχει για εμάς το αύριο; Δεν αξίζει τον κόπο. Θέλει θετική σκέψη και στο κάθε τι να βλέπουμε το ποτήρι μισογεμάτο και όχι μισοάδειο. Στο κάτω-κάτω όλοι στο ίδιο καζάνι βράζουμε και αν μεταδόσουμε θετική ενέργεια ο ένας στο άλλον θα τα καταφέρουμε! Ήδη αισθάνεσαι καλύτερα που διάβασες αυτό το άρθρο. Του χρόνου θα διαβάσω αντίστοιχο δικό σου και θα γελάμε…

Καλή Χρονιά σε όλους

😉

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: