22 χρόνια μετά την ενοποίηση της Γερμανίας

Έχουν περάσει ακριβώς 22 χρόνια από την ενοποίηση της Γερμανίας κι όμως, οι εικόνες που έχω από εκείνη την περίοδο είναι πολύ έντονες, Αναμφισβήτητα η πτώση του τοίχος του Βερολίνου ήταν ένα μεγάλο ιστορικό γεγονός που έχει ζήσει η γενιά μου διότι αν αντιληφτεί κανείς ότι μέχρι τότε επί 45 ολόκληρα χρόνια μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, η Γερμανία ήταν χωρισμένη στα δύο.

Στην Ανατολική Γερμανία το καθεστώς του Honecker ήταν απόλυτο και καταπιεστικό. Οτιδήποτε θύμιζε δυτικό πολιτισμό ήταν απαγορευμένο. Ο νόμος ήταν ξεκάθαρος: Όποιος προσπαθούσε να περάσει το τοίχος για να περάσει απέναντι στην δυτική Γερμανία εκτελούταν επί τόπου! Λίγοι ήταν εκείνοι που τα είχαν καταφέρει…

Ξαφνικά με το τέλος του ψυχρού πολέμου και με την αλλαγή της ηγεσίας στην πρώην Σοβιετική ένωση και με τον Γκορμπατσόφ ως ρυθμιστή των γεγονότων, το κλίμα άρχισε να αλλάζει και από τα τέλη του 1989 είχε αρχίσει να ακούγεται έντονα το σενάριο της ενοποίησης και της πτώσεις του τοίχου. Δύο μήνες πριν την επίσημη ενοποίηση, οι κάτοικοι της ανατολικής Γερμανίας έπαιρναν ειδικές άδειες και τους επιτρεπόταν η είσοδο στην δυτική Γερμανία όμως μόνο για τις Κυριακές. Παράλληλα με την είσοδό τους η κυβέρνηση του Kohl έδινε σε κάθε ανατολικογερμανό 100 μάρκα δώρο για να μπορεί να κάνει και τα ψώνια του. Ειδικά για αυτή την περίσταση η αγορά της Γερμανίας έμεινε ανοιχτή εκείνες τις Κυριακές.

Στις 3 Οκτωβρίου του 1990 η ενοποίηση ήταν πλέον μια τυπική διαδικασία και εκείνη την μέρα δεν σημειώθηκε κάτι το ξεχωριστό που να έχει καταγραφεί στην μνήμη μου. Θα είχε ίσως μεγαλύτερο συμβολισμό η ενοποίηση αν οριζόταν η 9η Νοεμβρίου του 1989 όταν έπεσε το τοίχος ή η 21 Ιουλίου που στιγματίστηκε από  την γιγαντιαία συναυλία του Roger Waters  στο Βερολίνο και είχε γίνει κυριολεκτικά της κακομοίρας (και φυσικά ήμουν κι εγώ εκεί)!!!

Η ενοποίηση ήταν ένα όνειρο του Γερμανικού λαού που πραγματοποιήθηκε όμως είχε φέρει μαζί της και πολλά κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα. Οι νεοναζιστικές επιθέσεις σε αλλοδαπούς ήταν στην ημερήσια διάταξη και τα φαινόμενα ρατσισμού γινόντουσαν όλο και πιο έντονα. Το 1991 η Γερμανία δεν μπορούσε για πρώτη φορά στην σύγχρονη ιστορία της να κλείσει τον προϋπολογισμό της για 15%! Ο οικονομικά ισχυρός γίγαντας που λεγόταν Γερμανία έμοιαζε να καταρρέει όμως η ανάπτυξη και η οικονομική πολιτική της χώρας κατάφερε να την ανακάμψει.

Σήμερα, 22 χρόνια μετά ο χάρτης της Ευρώπης έχει αλλάξει αρκετές φορές από τότε με μια Γερμανία να έχει γίνε ρυθμιστής της τύχης των λαών και ξεχνώντας παράλληλα την πορεία της ως χώρα από τότε μέχρι σήμερα. Γνωρίζει τα προβλήματα των λαών από πρώτο χέρι αφού τα έχει βιώσει, δεν δείχνει όμως να τα συμμερίζεται. Ψυχροί εκτελεστές της οικονομίας και εκμεταλλευτές αφού σήμερα με την κρίση και τον δανεισμό της Ελλάδας, η Γερμανία κερδίζει δις!!! Καλό θα ήταν όμως να κλείσει οριστικά τον λογαριασμό της με το παρελθόν, αρχίζοντας να μας καταβάλλει κάποια στιγμή τις αποζημιώσεις του 2ου παγκοσμίου πολέμου.

Διαφορετικά οι Γερμανοί δεν ήταν ΠΟΤΕ φίλοι μας…

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: