Eurovision 2015: Τα υποψήφια τραγούδια του Ελληνικού τελικού όπως τα άκουσα εγώ!

eurovision2015_greece590

Για άλλη μια φορά και παρόλη την φημολογία που ακουγόταν, η χώρα μας θα πάρει φέτος μέρος στο διαγωνισμό της Eurovision και έτσι η NEPIT σε συνεργασία με το MAD παρουσίασαν τα 5 υποψήφια τραγούδια που θα εκπροσωπήσουν την Ελλάδα στην Βιέννη.

Έτσι κι εγώ ως fan της Eurovision μπήκα στην διαδικασία να ακούσω τα υποψήφια κομμάτια μόνος και με την ησυχία μου και να γράψω την άποψή μου για το καθένα πριν ακούσω οτιδήποτε στην TV που θα μπορούσε να μου επηρεάσει την άποψη.

Με την ευκαιρία θα ήθελα να πω ότι το γεγονός πως δεν υπάρχουν λεφτά κι ότι δεν γίνονται πλέον σπατάλες σε τελετές και υπερπαραγωγές παρουσιάσεων, δεν ήταν λόγος για να γίνουν τα γυρίσματα στο parking του The Mall αφού και με το ίδιο υπάρχον budget θα μπορούσε να γίνει κάτι πολύ πιο αισθητικά καλύτερο.

Και αρχίζω τα σχόλια μου για το κάθε τραγούδι με την σειρά που τα είδα και όπως ακριβώς τα έχει το site της Eurovision:

  1. C:REAL – Crash and Burn

Χωρίς καμμιά αμφιβολία οι  C:REAL είναι ένα από τα πιο δυνατά pop συγκροτήματα που έχει η χώρα μας και έχουν αποδείξει ότι τα πάνε πάρα πολύ καλά όσο στο ελληνικό όσο και στον αγγλόφωνο στοίχο. Το συγκεκριμένο τραγούδι βέβαια πιστεύω ότι με ελληνικό στοίχο θα έβγαινε πολύ πιο δυνατό προς τα έξω αν και θα μου πείτε πως για τις ανάγκες τις Eurovision πρέπει να πάμε με αγγλικό. Αυτό κατά την άποψή μου δεν είναι απαραίτητο. Παρόλα αυτά κι ενώ το τραγούδι είναι ούτως πολύ καλό, με χάλασε πολύ το σπάσιμο με το μπουζούκι ως γέφυρα στο άσχετο. Είναι σαν να έχεις στο σπίτι σου έργα τέχνης της pop-art  και ξαφνικά πάνω σε έναν πίνακα του Warhol βάζεις το σεμεδάκι γιατί έτσι μας είχε μάθει η μαμά. Ε, όχι…

 

  1. ΘΩΜΑΗ ΑΠΕΡΓΗ & LEGEND – Jazz & Συρτάκι

Πριν ακούσω το κομμάτι, ο τίτλος του με πήγε πίσω στο 1993 όταν η Καίτη Γαρμπή στο «Ελλάδα χώρα του φωτός» είχε μέσα το στοίχο «τη μια μας παίζουν ροκ, την άλλη τσιφτετέλι»! Πόσο Jazz μπορεί να είναι το συρτάκι και πατάω το play…

H αλήθεια είναι πως με το πρώτο άκουσμα με ταξίδεψε σε μια άλλη Ελλάδα, μια Ελλάδα που θυμόμαστε από τα 60’s στα χρόνια της αθωότητας έχοντας πιο πολλά στοιχεία από συρτάκι παρά από τζαζ με μια νότα ρυθμού από σήμερα. Ωραίο, δροσερό με ελληνικό στοίχο και η γέφυρα εδώ δένει μια χαρά με το όλο κομμάτι. Δεν ξέρω όμως αν είναι αρκετά δυνατό για να εντυπωσιάσει σήμερα και την υπόλοιπη Ευρώπη. Στα 70’s πάντως θα είχε πολύ καλές πιθανότητες…

 

  1. BARRICE – Ela

Ποιος είναι ο νεαρός και από πού ήρθε, δεν το γνωρίζω όμως όταν άκουσα το κομμάτι από τα πρώτα δευτερόλεπτα είπα πως αυτό το τραγούδι είναι κομμένο και ραμμένο για Eurovision μέχρι που ήρθε πάλι αυτή η «Greek-Taverna» γέφυρα και μου αναίρεσε όλη την εικόνα του τραγουδιού. Αυτό το κόμπλεξ και η εμμονή να βάλουμε το ελληνικό στοιχείο σε κάτι που δεν είναι ελληνικό κάποια στιγμή θα πρέπει να το αποβάλουμε. Ή θα το κάνεις ελληνικό, ή καθόλου…

 

  1. SHAYA HANSEN – Sunshine

Νομίζω αυτό το τραγούδι με κέρδισε τελικά και το θεωρώ πρωτότυπο για τα ελληνικά δεδομένα στη Eurovision. Δεν ξέρω αν καταφέρει η Shaya να πάει μέχρι την Βιέννη αλλά πιστεύω ότι από όλα τα κομμάτια θα είναι το μοναδικό που θα επιβιώσει στα ραδιόφωνα και στα club αφού έχει ρυθμό, μελωδία και άρωμα από καλοκαίρι. Νομίζω πως απ’ όλα τα κομμάτια αυτό είναι η καλύτερη επιλογή για μια πολύ καλή θέση στην Ευρώπη!!!

 

  1. ΜΑΡΙΑ-ΕΛΕΝΑ ΚΥΡΙΑΚΟΥ – Οne Last Breath

Οι μπαλάντες είναι πολύ δύσκολες για να περάσουν εμπορικά στο κοινό πόσο μάλλον σε έναν διαγωνισμό όπως η Eurovision διότι αν δεν σε κερδίσει από τα πρώτα δευτερόλεπτα τότε είναι αδιάφορη κι εξυπηρετεί σε όλους όσους βλέπουν Eurovision να πεταχτούν να φέρουν μια μπύρα απ’ το ψυγείο ή να κάνουν την ανάγκη τους. Αυτή είναι μια αδιάφορη μπαλάντα που δεν πιστεύω από μόνος μου να μπω στην διαδικασία να την ακούσω δεύτερη φορά (σε ένα χρόνο από τώρα το τραγούδι αυτό δεν θα το θυμάται κανείς). Ναι μεν αναδεικνύει τις φωνητικές ικανότητες της Μαρίας-Έλενα Κυρικού όμως το ζητούμενο είναι κυρίως το τραγούδι. Οπότε δεν το βλέπω να περνάει…

 

ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ:

…και χωρίς να το παίζω ειδικός και ούτε ξερόλας, φέτος για τον διαγωνισμό της Eurovision στηρίζω την Shaya με το Sunshine και αν κάποιοι διαφωνείτε μαζί μου, δεν πειράζει. Άλλωστε η μουσική απευθύνεται σε όλους και όχι μόνο στους ειδικούς και είναι καθαρά θέμα γούστου.

Παρόλα αυτά θα ευχηθώ σε όλους ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ για την Τετάρτη 4 Μαρτίου όπου και θα γνωρίζουμε τον νικητή!!!!

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: